5

Drie dagen na de operatie, liep ik in het ziekenhuis, zonder hulp, de trappen op en af. I stond op en liep de lengte van de kamer. Ik kon het zelf niet geloven, maar ik had die soort mobiliteit. De pijn was verdwenen.

Een arts zoeken

Zoek een arts om behandelingsopties te bespreken. Meer info »

Veel gestelde vragen over pijn in de benen en rug en de oplossing van het TOPS-systeem

V: Welk gebied van de wervelkolom wordt door spinale stenose getroffen?

A: Spinale stenose is een progressieve degeneratie van het gehele posterieure complex. Het treft meestal de onderrug, vaak naar verwezen als de lumbale wervelkolom, waarbij pijn naar de benen en billen uitstraalt.

back to top

V: Hoe wordt lumbale spinale stenose behandeld?

A: De behandeling van spinale stenose varieert aan de hand van de ernst van de aandoening. Meestal dient een arts gedurende 6 maanden een "conservatieve behandeling" toe. Dit kan een combinatie van rust, medicijnen die met/zonder recept verkrijgbaar zijn en strekoefeningen. Als de patiënt er niet in slaagt pijnverlichting te bereiken, kan de arts tot diverse chirurgische ingrepen overgaan, reikend van een spinale decompressie tot een decompressie in combinatie met de implantatie van een mechanische structuur, om na de operatie voor spinale decompressie de wervelkolom te stabiliseren.

back to top

V: Wat is een standaard lumbale decompressie?

A: Er is geen standaard operatie voor lumbale decompressie. Het doel is bij alle operaties voor lumbale decompressie echter hetzelfde - de pijn wegnemen zonder aan de stabiliteit van de patiënt te onderdoen. Door delen van de spinale schijf, of botachtige posterieure elementen, zoals de lamina en facetgewrichten, of zacht weefsel dat op zenuwen drukt, kan pijn in de benen en rug worden veroorzaakt. Decompressie is de chirurgische verwijdering van onderdelen van de wervel die op de zenuwen drukken. De decompressie verlicht de pijn door de zenuwwortels te bevrijden.

back to top

V: Welke types lumbale decompressie worden uitgevoerd?

A: De chirurgische procedure voor spinale decompressie wordt door de locatie en de mate waarmee de zenuw wordt aangeraakt, voorgeschreven. Afgezonderde aanraking dat door gemakkelijk toegankelijk zacht weefsel of discusmateriaal ontstaat, kan zichzelf tot een edoscopische benadering verlenen. Hierbij worden instrumenten gebruikt die net zo functioneren als endoscopische instrumenten voor verwijdering van de galblaas. Andere vormen van aanraking, vooral die aan botachtige facetgewricht of lamina zijn verwant die op de zenuwen drukken, worden meestal onder directe visualisatie, via een kleine incisie door de chirurg verwijderd. Veel chirurgen categoriseren deze benadering als een minimale invasieve procedure. Als de aanraking ernstig is en aanzienlijke resectie van de schijf en/of het bot vereist, kan de chirurg concluderen dat er in de rug van de patiënt een mechanisch instrument moet worden geïmplanteerd om de wervelkolom te stabiliseren. Er zijn diverse implantaten verkrijgbaar. Over het algemeen moet de clinicus besluiten of hij/zij het vermogen tot beweging wil ontnemen in een poging om het spinale segment te stabiliseren, of dat hij/zij ten koste van de stabiliteit het vermogen tot bewegen wil bewaren. Dit besluit wordt genomen volgens (a) de filosofie van de chirurg betreffende de voordelen van beweging versus de zorg voor bijwerkingen van fusie, (b) de leeftijd en het niveau van activiteiten van de patiënt, (c) de specifieke aandoening bij de patiënt en (d) of het aansluit op een toereikende oplossing van fusie of beweging.

back to top

V: Hoe beïnvloedt een lumbale decompressie voor de behandeling van spinale stenose het posterieure complex?

A: De lumbale decompressie heeft tot doel te verzekeren dat zich op operatief niveau geen osteofyten, restenose of aanraking van wortelzenuwen voordoet. Decompressie bevrijdt de zenuwwortelen en neemt de pijn weg. Decompressie kan het posterieure complex echter destabiliseren. Tenslotte verwijdert een decompressie spinale structuren die, wanneer gezond, een belangrijke rol spelen in het spinale complex.

back to top

V: Verzekert lumbale decompressie dat ik in de toekomst geen rugpijn meer ondervindt?

A: Nee. In feite geven diverse onderzoeken aan dat disruptie van één of meer posterieure elementen de algehele integriteit van de posterieure kolom beïnvloeden wat tot instabiliteit en pijn kan leiden. Om na een decompressie opnieuw stabiliteit te verkrijgen, moeten instrumenten in de wervelkolom worden geïmplanteerd om dat gebied te stabiliseren. De meest voorkomende implantaat is een spinale fusie - een combinatie van schroeven, stangen en cages die het vermogen tot beweging wegnemen en de wervelkolom stabiliseren.

back to top

V: Zijn er enige nadelen aan spinale fusie?

A: Spinale fusie kan een zeer succesvolle procedure zijn. Patiënten moeten er echter rekening mee houden dat onder patiënten van 65 jaar en ouder, binnen twee jaar na de eerste operatie, 28% een heroperatie nodig heeft volgens Medicare. Het vereiste voor een heroperatie kan het resultaat zijn van een niet-succesvolle fusie, de ziekte die zich wegens de overdracht van belasting naar een naastliggend wervelkolomsegment heeft uitgebreid waardoor een aanvullende fusie nodig is, of door falen van de implantaten.

back to top

V: Wat biedt het TOPS-systeem dat lumbale decompressie of fusie niet bieden?

A: Het TOPS-systeem stabiliseert de wervelkolom met behoud van het bewegingssegment in plaats van het te fuseren of het onbeschermd te laten. Deze operatie wordt via een procedure volbracht die ook wel bekend is als Posterieure artroplastiek. Posterieure artroplastiek wordt als de volledige herconstructie met een bewegingsvrij spinaal implantaat gedefinieerd, van alle posterieure elementen die gedurende de decompressie zijn verwijderd. Het vertegenwoordigt een revolutionaire benadering om een gedecomprimeerd niveau van de wervelkolom te stabiliseren door het posterieure complex opnieuw te creëren in plaats van het via fusie te verwijderen.

back to top

V: Waarin verschilt posterieure artroplastiek van spinale afstandsstukken en andere minimale, invasieve apparaatjes?

A: Artroplastiek zorgt met een biomechanische structuur voor de volledige en totale vervanging van het gehele complex van het posterieure element. Het is gelijk aan een goede knie- of heupvervanging. Minder robuuste implantaten kunnen niet de volledige functionaliteit van het posterieure complex geven en daarbij kan de chirurg er ook niet zo grondig een decompressie van de getroffen wervelkolom mee uitvoeren.

back to top

V: Welk ontwerp en functie heeft het TOPS-systeem?

A: Het TOPS-systeem is een op een pedikelschroef gebaseerd instrument die posterieur wordt geïmplanteerd om het bewegingssegment te reconstrueren. Het is een unitair instrument dat uit twee eindplaten van titanium bestaat, met een onderling vergrendelde verbindingskern van polycarbonaat-urethaan. Het instrument bootst voor gecontroleerde beweging en sagittale stabilisatie, de natuurlijke bewegingsleer van de wervelkolom na. Het TOPS-systeem is ontworpen om overmatige beweging tijdens flexie, strekken, lateraal buigen, axiale rotatie en sagittale translatie te weerstaan. Er is geen ander instrument dat alle richtingen en bewegingsbereiken zo grondig dekt.

back to top

U verdient beter dan fusie

Vraag naar meer informatie